Şimdi bakın insanoğulları, meraklılar falan.. Geçen gün sevgili bir arkadaşımla konuşuyordum. Yakınıyordu bir şeyler için. Bazı şeyler duydum ondan. Dedim ben de biraz yakınayım.
Ya herkes bir malın peşine takılmış yuvarlanıp gidiyor. Bir de salak salak lafların arkasına sığınıp iftira atıyorlar. Adama yedirtirim ben her lafı teker teker. Şimdiye kadar sustum, çevremdeki ey nankörler! aklınızı başınıza alın yoksa ben aklınızı almak zorunda kalıcam! o küçük dünyanızla, çevrenizle, haberinizle, işinizle kime kafa tutuyorsunuz merak içindeyim. Hepinize fazla mı yüz verdim acaba? Kendinizi bir bok sanma cürretinde bulunmaya başladınız. Ne zamandır sessizim, damarımı attırmayın bana insancıklar emi? Sinirlendirmeyin, haddinizi bilin! yoksa çizgim değişecek. 1 senedir sabrediyorum. Bilip bilmeden o çeneler açılmayacak tamam mı kuzum..Bana sağlam kaynaklarla değil, delillerle geleceksin. Ki vazifen değil, alakan yok, haddine değil ya neyse ona da varım. Velhasıl ben istediğimle konuşur, istediğimle küser, istediğimle barışırım, söver, sayarım falan filan. Bu benim bileceğim iş.! Size yaptığım iyilikleri konuşmayacağım burada.. Ama her birinin boşuna olduğunu anlıyorum. Siz malıma, hayatıma, insanlığıma göz dikmişsiniz. Yeterince sizi kalbur üstüne çıkardım. Daha fazla size söyleyecek laf bulamıyorum. Sizin kenar mahalleler bana uzak. . Diyordunuz ya.. Evet işte şimdi size katılıyorum, Haklısınız ben Nişantaşı çocuğuyum.. Hadi kendi çöplüğünüze marş marş.. öperim saygılarımla :)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder